Zygmunt Kujawski
Biografia
Zygmunt Kujawski urodził się 7 marca 1916 roku w Piotrkowie Trybunalskim. W młodości uczył się w tym mieście, należał do 4. Drużyny Harcerzy im. T. Kościuszki i w 1934 roku zdał maturę. Następnie uczęszczał na wykłady i kursy w warszawskiej Szkole Podchorążych Sanitarnych, a w 1937 roku uzyskał stopień podharcmistrza.
Wybuch II wojny światowej pokrzyżował plany studiów. Uczestniczył w kampanii wrześniowej jako komendant 23. pociągu sanitarnego Dowództwo Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie; po bombardowaniu wycofał się ze swoją grupą sanitarną za Bug. Następnie brał udział w walkach jako lekarz 25. pułku piechoty i został ciężko ranny w czasie ostrzału pod Krasnobrodem. Później znalazł się w Warszawie, gdzie pracował jako lekarz w Szpitalu Ujazdowskim.
W roku 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, następnie do Armii Krajowej, gdzie był podporucznikiem-lekarzem AK Okręgu Warszawa. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, a dyplom lekarza uzyskał w 1945. Podczas okupacji hitlerowskiej towarzyszył żołnierzom AK w akcjach jako lekarz (akcje „Taśma” w Sieczychach, „Wilanów”, „Sonderwagen”); opiekował się rannymi. Był jednym z pierwszych lekarzy Zespołu sanitarnego „Rola” Kedywu AK, przydzielonym do batalionu „Zośka”, z którym – stojąc na czele ośrodka sanitarnego – brał udział w powstaniu warszawskim.
Po wojnie był honorowym przewodniczącym środowiska byłych żołnierzy batalionu „Zośka”. Pochowany został na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 18A-8-26/27).