Wincenta Jadwiga Jaroszewska
Biografia
Wincenta Jadwiga Jaroszewska urodziła się 7 marca 1900 roku w Piotrkowie Trybunalskim jako najstarsza córka Władysława i Franciszki Dłużniewskich. W czasie I wojny światowej działała jako sanitariuszka w szpitalach polowych. Po ukończeniu gimnazjum i kursu pedagogicznego pracowała jako nauczycielka, a w swoich planach marzyła o powołaniu do opieki nad osobami niepełnosprawnymi.
Próbowała powołania w kilku zgromadzeniach: najpierw w Sióstr Franciszkanek od Cierpiących, następnie u sióstr szarytek, a w latach 1921–1922 w Zmartwychwstankach w Kętach, gdzie 2 lutego 1922 przyjęła imię Wincenta. Pierwsze śluby czasowe złożyła 2 lutego 1923 r. W 1925 r. opuściła Zgromadzenie Pasjonistek w Płocku.
W 1926 powstało świeckie stowarzyszenie „Samarytanki”, które przerodziło się w Zgromadzenie Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego. Jako przełożona generalna doprowadziła do powstania licznych placówek dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz opracowała program „systemu rodzinkowego”.
Ze względu na pogarszający się stan zdrowia przekazała obowiązki przełożonej generalnej w 1937 r. i zmarła 10 listopada 1937 r. w Warszawie. Jej pogrzeb odbył się w Niegowie; została początkowo pochowana na cmentarzu parafialnym, a dopiero później przeniesiono jej szczątki.
Proces beatyfikacyjny wszedł w etap diecezjalny w 1992 r.; w 2015 papież Franciszek zatwierdził heroiczność cnót, a ona nosi tytuł czcigodnej służebnicy Bożej.