Stefan Gorgoń-Drużbickips
Biografia
Stefan Gorgoń-Drużbickips (ps. Kurp) urodził się 13 czerwca 1923 w Piotrkowie Trybunalskim jako syn Henryka i Wandy z domu Maka. Był uczniem Gimnazjum im. króla Stanisława Leszczyńskiego w Ostrołęce.
W czasie kampanii wrześniowej brał udział w walkach nad Bzurą, następnie trafił do niemieckiego Stalagu II A w Neubrandenburgu. W 1943 r. uciekł z robót przymusowych i dotarł do Warszawy; dzięki znajomości z Kazimierzem Wasiłowskim wstąpił do Grup Szturmowych Szarych Szeregów.
Podczas powstania warszawskiego walczył w I plutonie „Sad”, 2 kompanii „Rudy” batalionu Zośka. Walczył na Woli, Starym Mieście i Czerniakowie. Pod koniec września przepłynął na Pragę z przestrzeloną nogą, by sprowadzić łódź dla walczących na Czerniakowie Zośkowców.
Uczestniczył w drugiej konspiracji. Należał do grupy Jana Rodowicza – Anody. Po apelu pułkownika Jana Mazurkiewicza ujawnił się przed Komisją Likwidacyjną b. AK. Rok później podjął studia w szczecińskiej Szkole Morskiej, na Wydziale Nawigacyjnym.
10 stycznia 1949 r. aresztowany przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i osadzony w więzieniu na Rakowieckiej. W celi szpitalnej przebywał z Aleksandrem Krzyżanowskim. Po ponad półrocznym śledztwie skazany wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Rok później Najwyższy Sąd Wojskowy zmienił wyrok na karę piętnastu lat pozbawienia wolności. Po amnestii w 1952 r. otrzymał karę 10 lat pozbawienia wolności. Karę odbywał w więzieniu we Wronkach. Wyszedł na wolność w marcu 1954 r.
Pracował w Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Opolu. W 1980 r. Gorgoń powrócił do ZHP, wstępując do opozycyjnego wobec władz komunistycznych Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego w Opolu. Później harcmistrz Rzeczypospolitej ZHR.