Stanisław Leopold Janikowski
Biografia
Stanisław Janikowski urodził się 17 lutego 1891 w Piotrkowie Trybunalskim. Studiował na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego (1909–1914), otrzymując absolutorium w 1917 roku. Był członkiem Polskich Drużyn Strzeleckich i Sokoła w Krakowie, sekretarzem i członkiem prezydium Komisji Skonfederowanych Stronnictw Niepodległościowych (KSSN), a także jednym z twórców Wolnej Szkoły Wojskowej w Warszawie, która w 1915 weszła w skład Polskiej Organizacji Wojskowej (POW).
Z ramienia CKN wszedł w skład Rady Narodowej powstającej w 1919 roku. Od 10 lutego 1917 pełnił funkcję referenta prasowego Tymczasowej Rady Stanu, a od 1 lipca 1918 pracował w biurze prasowym departamentu stanu w rządzie Królestwa Polskiego. Był członkiem Konwentu Polonia.
Należał do aktywnych członków Towarzystwa Straży Kresowej, a po opuścił Zetu w 1918 roku, w listopadzie 1918 został jednym z założycieli Związku Patriotycznego, gdzie pełnił funkcję członka Komitetu Centralnego. 15 listopada 1918 wstąpił do służby dyplomatycznej II Rzeczypospolitej; do 1 września 1922 pracował w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym MSZ.
W latach 1922–1924, na urlopie bezpłatnym, był kierownikiem oddziału PAT w Wilnie i angażował się w działalność polityczną w Litwie Środkowej prowadzoną przez Towarzystwo Straży Kresowej. Należał do władz Związku Rad Lud Lud Ziem Wschodnich Rzeczypospolitej, który startował w wyborach do Sejmu Litwy Środkowej. Z ramienia tej partii został w styczniu 1922 posłem na Sejm Litwy Środkowej, a w czerwcu tego roku objął funkcję przewodniczącego Sejmu.
Po powrocie do MSZ 14 października 1924 został zastępcą, a 17 grudnia 1925 naczelnikiem Wydziału Wschodniego. 1 marca 1927 skierowany do ambasady RP przy Stolicy Apostolskiej jako radca. Po śmierci ambasadora Władysława Skrzyńskiego kierował placówką od 27 grudnia 1937 do 24 lipca 1939 jako chargé d’affaires ad interim. Od 1 lutego 1945 do 5 lipca 1945 pełnił funkcję chargé d’affaires RP we Włoszech (do wycofania uznania rządowi RP na uchodźstwie).
Od 18 stycznia 1954 do 7 maja 1954 kierował MSZ w gabinecie Jerzego Hryniewskiego (rząd RP na uchodźstwie) i był członkiem Ligi Niepodległości Polski. Latem 1965 powrócił do Polski, gdzie we wrześniu zmarł. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 36-6-29,30).
W 2022 roku Fundacja Stare Powązki odrestaurowała grób Janikowskiego.