Roman Stanisław Krukowski
Biografia
Roman Stanisław Krukowski (ur. 9 sierpnia 1884 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 15 sierpnia 1961 w Tuszynku) był polskim pracownikiem samorządowym, działaczem społecznym i posłem na Sejm IV kadencji (1935-1938) w II Rzeczypospolitej, członkiem władz Obwodu Warszawa-Południe Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1939 roku.
Ukończył siedem klas gimnazjum w Piotrkowie, został usunięty z gimnazjum za udział w strajku szkolnym w 1905 roku. Był członkiem SDKPiL, za swą działalność został zesłany w głąb Rosji, skąd zbiegł do Lwowa, gdzie podjął studia w 1907 roku na tamtejszym uniwersytecie. Nie ukończywszy pierwszego roku został usunięty z granic Austro-Węgier, w 1908 roku udał się do Szwajcarii, skąd przyjechał do Warszawy i został urzędnikiem Zarządu Miejskiego od 1911 roku do 1934 roku, awansując do stanowiska kierownika sekcji budżetowej Dyrekcji Wodociągów i Kanalizacji.
Był ochotnikiem w wojnie polsko-bolszewickiej.
Pełnił wiele funkcji społecznych, był m.in. prezesem Zrzeszenia Związków Zawodowych Pracowników Miejskich RP, prezesem Rady Naczelnej Związków Pracowników Samorządowych m.st. Warszawy i Centralnej Rady Pracowniczej. Był też redaktorem czasopisma Pracownik Miejski i radnym m.st. Warszawy.
W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany posłem na Sejm IV kadencji (1935-1938) z okręgu nr 4, obejmującego obwody nr VIII, XI, XVI i XXIII Warszawy. W kadencji tej pracował w komisjach administracyjno-samorządowej i skarbowej. W marcu i październiku 1936 roku był wybierany do specjalnej komisji do rozważenia projektu ustawy o upoważnieniu Prezydenta RP do wydawania dekretów.
W czasie II wojny światowej, w latach 1939–1942 był członkiem konspiracyjnego komitetu Związku Zawodowego Pracowników Miejskich m. Warszawy.
Po II wojnie światowej, w latach 1946–1947 pracował jako starszy księgowy w hucie Feniks w Piotrkowie Trybunalskim, od 1947 roku – w Piotrkowskich Zjednoczonych Zakładów Szklarskich (od 1956 roku pod nazwą Zakłady Szklarskie Hortensja, a później Huta Szkła Gospodarczego Hortensja) w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie w 1957 roku był starszym księgowym. Należał do TPPR, Związku Weteranów Rewolucji 1905 i Klubu Literackiego ZAiKS.
Odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi (przed 1939 rokiem), Srebrny Krzyż Zasługi (1957).
Życie prywatne: Był synem Stanisława i Zofii z domu Wołłowicz. Ożenił się z Janiną Dąbrowską. Miał brata Stefana i siostry: Helenę, Janinę, Marię, Stanisławę i Zofię.