Nahum Carmeli
Biografia
Nahum Carmeli urodził się jako Hillel Krymołowski w Piotrkowie Trybunalskim. W wieku sześciu lat wyemigrował wraz z rodziną do Palestyny i osiedlił się w Tel Awiwie. Tam studiował w szkole Tachkemoni, a od 1929 roku należał do ruchu Bene Akiwa i obozów imigrantów. W 1937 roku rozpoczął studia malarskie w Instytucie Avni w Tel Awiwie; był uczniem Josefa Zaritzky'ego i Awigdora Steimackiego. W tym czasie zmienił nazwisko na Carmeli.
W czerwcu 1941 został jednym z pierwszych ochotników Palmachu i brał udział w inwazji na Syrię. Na początku 1943 został schwytany przez Brytyjczyków, osadzony w więzieniu w Akce i zwolniony za kaucją; następnie przebywał w obozie Palmachu w kibucu Negba, gdzie odbył kurs oficerski. Od tego czasu nazywał się Nahum Carmeli. Od początku 1947 do kwietnia 1948 pomagał nielegalnym imigrantom w ramach Aliyi B, działając we Francji i Włoszech.
Po powrocie do Palestyny walczył w I wojnie izraelsko-arabskiej jako członek Brygady Jiftach, uczestniczył w bitwach o Galileę, Safed, dolinę Jordanu i Sza’ar ha-Gaj; brał udział w operacjach Latrun, Joram i Danny, oraz w oswobodzeniu Lod. Po wojnie powrócił do kibucu, pracował w rybołówstwie i sadownictwie, a także wrócił do sztuki. W 1967 zaciągnął się do Korpusu Inżynieryjnego Dowództwa Północnego, służył jako oficer obrony z ramienia Korpusu Inżynierów. Po przejściu do rezerwy w 1982 zintensyfikował działalność artystyczną, a od 1988 zajmował się tylko sztuką. Tworzył abstrakcje techniką olejną, wiele obrazów miało przesłanie, a jaskrawe kolory towarzyszyły czarnym akcentom.