Mieczysław Niklewicz
Biografia
Mieczysław Niklewicz urodził się 29 września 1880 roku w Piotrkowie Trybunalskim i studiował prawo na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. Jako gimnazjalista działał w tajnych kołach samokształceniowych i wybrał orientację narodową. W 1898/99 wstąpił do Związku Młodzieży Polskiej Zet; w 1900 został wprowadzony do Ligi Narodowej przez Romana Dmowskiego. Był jednym z najaktywniejszych działaczy Towarzystwa Oświaty Narodowej w Królestwie i jednym z głównych organizatorów strajku szkolnego w latach 1901-1902 w gimnazjach w Białej Podlaskiej i Zamościu. Za działalność został aresztowany i więziony w X Pawilonie Cytadeli warszawskiej; karnie relegowany z uniwersytetu wilczym biletem, zakaz cofnięto mu w 1907, wznowił studia.
Po uwolnieniu ponownie zaangażował się w życie polityczne. W roku 1905 został szefem Ligi Narodowej w guberni piotrkowskiej i był jednym z głównych organizatorów Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego w Królestwie Polskim. W 1906 wszedł w skład redakcji Gazety Polskiej, oficjalnego organu stronnictwa. Od tego czasu aż do 1939 był najwybitniejszym wydawcą dzienników i periodyków obozu narodowego oraz wydawcą książek narodowych autorów. W latach 1907–1910 wydawał Gazetę Codzienną i Głos Warszawski, od 1910 Gazetę Warszawską aż do jej zawieszenia w 1915, a w latach 1912-1915 Gazetę Poranną 2 Grosze. Wydawał także pisma popularne propagujące idee ruchu narodowego: Ognisko, Zorza, Polak oraz Przegląd Narodowy. Był redaktorem i wydawcą Gazety Warszawskiej (1918-1935), Myśli Narodowej, Warszawskiego Dziennika Narodowego (formalnie nie był redaktorem ze względu na zakaz władz sanacyjnych), a także organizatorem i szefem wydawnictwa Perzyński, Niklewicz i Spółka. Sam publikował rzadko, ale jego rola w budowaniu zaplecza organizacyjnego była kluczowa dla ruchu narodowego.
W 1909 roku Mieczysław Niklewicz zaręczył się z Marją; 29 stycznia 1909 r. toczyła się sprawa sądowa grożąca ich bliskim. Po osobistej interwencji królowej Marii Krystyny u cara Mikołaja II, Niklewicz został ułaskawiony 12 maja 1910 (amnestia objęła także Balickiego).
Mieczysław i Marja pobrali się 7 września 1909 r. Z tego związku narodziło się sześć dzieci: Krystyna (1910), Roman (1914), Andrzej (1917), Maria (1918), Ryszard (1920) i Konrad (1922). Roman Dmowski był świadkiem ich ślubu, a w roku 1911 został ojcem chrzestnym ich pierworodnej córki.
Mieszkanie Niklewiczów w Warszawie w latach 1912-1915 było jednym z ośrodków ruchu narodowego. W roku 1920, po powrocie Romana Dmowskiego z Paryża, dom Niklewiczów stał się jego domem rodzinnym. W lecie 1920 roku Roman Dmowski został ojcem chrzestnym syna Niklewiczów - Ryszarda. W 1937 roku Niklewiczowie zakupili resztówkę Drozdowa, tzw. dolny dwór, wraz z 19 ha parku, sadu i łąk. W roku 1939 Sowieci wygnali Niklewiczów z Drozdowa, do którego powrócili w 1945. Tam Mieczysław Niklewicz spędził ostatnie lata życia. Zmarł 5 stycznia 1948 roku.