Ludomir Cieśliński
Biografia
Ludomir Cieślinski urodził się 30 czerwca 1878 r. w Płocku lub Piotrkowie Trybunalskim jako syn Stanisława i Bronisławy. Studiował chemię na Politechnice Drezdeńskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera chemika.
W pierwszych latach XX w. pracował w kopalniach galmanów w Bolesławcu, jako zawiadowca w walcowni blachy cynkowej „Emma” w Sosnowcu oraz w zakładach górniczych w Sierszy. Od 1905 r. należał do „Sokoła”. Przed wybuchem wojny sprawował funkcję naczelnika „Sokoła” w Sosnowcu.
Po wybuchu I wojny światowej na czele swojej drużyny 7 Polowej Drużyny zorganizowanej w Sierszy udał się do Krakowa. Został przydzielony do 2. Pułku Piechoty, gdzie 27 września mianowano go porucznikiem i objął dowództwo 8. kompanii. Razem z 2. pułkiem 30 września wyruszył na front karpacki. 13 listopada 1914 r. otrzymał pochwałę „za dzielne zachowanie się w dotychczasowych bitwach w szczególności dn. 29.X.1914 r.”
Zginął 12 lub 13 grudnia 1914 r. w czasie nocnej wyprawy II i III baonu dowodzonej przez pułkownika Zielińskiego na wzgórza Fenyres i Vizköz na południe od Uppony lub w okolicach Ökörmeza.
Ordery i odznaczenia: pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7029 (17 maja 1922) oraz Krzyż Niepodległości (12 maja 1931).