Jan Jerzy Karpiński
Biografia
Jan Jerzy Karpiński urodził się 12 kwietnia 1896 roku w Piotrkowie Trybunalskim w rodzinie Józefa i Julianny z domu Łebek. Drugie imię Jerzy wymyślił sobie jako pseudonim literacki, który pozostał z nim na zawsze.
W 1915 roku wstąpił do Instytutu Leśnego w Petersburgu. W 1918 otrzymał dyplom ukończenia studiów.
W 1919 roku rozpoczął pracę w administracji Lasów Państwowych. Szybko awansował na stanowiska leśniczego i nadleśniczego, pełnił także funkcję zastępcy kierownika i nauczyciela w Szkole dla Leśniczych w Zagórzu. W 1928 objął stanowisko kierownika nadleśnictwa Rezerwat i przyczynił się do przekształcenia go w Białowieski Park Narodowy.
W latach 1928–1939 w Białowieży stworzył bibliotekę naukową, laboratorium Parku Narodowego, laboratorium wspomagające hodowlę zwierząt chronionych i łowiectwo oraz Muzeum Przyrodniczo‑Leśne. Od 1929 kierował Szkołą dla Leśniczych w Białowieży. Praca doktorska Karpińskiego, Fauna korników Puszczy Białowieskiej na tle występujących w Puszczy drzewostanów, ukazała się w 1933 roku. W 1935 został Honorowym Obywatelem gminy Białowieża.
Podczas II wojny światowej przebywał na Litwie. Do Polski powrócił w październiku 1944 i objął stanowisko dyrektora Parku Narodowego oraz kierownika filii Instytutu Leśnictwa w Białowieży. W 1952 przeszedł do Warszawy jako samodzielny pracownik naukowy w Instytucie Badawczym Leśnictwa. W 1955 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1959 profesora zwyczajnego. W 1961 jako pierwszy na świecie wyhodował w warunkach laboratoryjnych owocnik borowika.
Był członkiem Komitetu Nauk Leśnych Polskiej Akademii Nauk, Rady Naukowo-Technicznej przy Ministrze Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego oraz Polskiego Towarzystwa Entomologicznego. Nigdy nie wstąpił do partii. Zmarł 17 listopada 1965 w Warszawie i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 60-5-27).