Jan Jabłoński
Biografia
Jan Jabłoński urodził się 20 marca 1919 w Piotrkowie Trybunalskim. Z zawodu był hutnikiem szkła. W młodości należał do Komunistycznego Związku Młodzieży Polski. W 1937 skazany na trzy lata więzienia za działalność komunistyczną; z więzienia w Drohobyczu uwolniła go Armia Czerwona we wrześniu 1939 roku. Następnie podjął współpracę z radzieckimi władzami.
W latach 1945–1947 zasiadał w Krajowej Radzie Narodowej z rekomendacji Związku Walki Młodych. Od 1945 był członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a od grudnia 1948 – Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był delegatem na I i II Kongres PPR, Kongres Zjednoczeniowy oraz II Kongres PZPR. W ramach PPR pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego w Piotrkowie Trybunalskim (1945) oraz członka Komitetów Wojewódzkich w Łodzi i Łódzkiego. Do 1949 kierował wojewódzkim oddziałem ZZM w Piotrkowie Trybunalskim i Łodzi oraz w mieście Łodzi. W 1950 został starszym instruktorem Wydziału Organizacyjnego KC PZPR.
Od 1 listopada 1951 do 1 maja 1953 (lub 21 września 1951 – 29 listopada 1952) był I sekretarzem KW PZPR w Szczecinie. Później związany z KW PZPR w Łodzi, gdzie był członkiem egzekutywy (1952–1955) i I sekretarzem (od 24/29 listopada 1952 – 9 września 1955). Od 12 września 1955 do 31 października 1956 był I sekretarzem KW PZPR w Białymstoku; złożył dymisję podczas odwilży październikowej – przyjęto ją dopiero za drugim razem. Od 1954 był zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR (według innych źródeł – członkiem KC). W latach 1952–1956 zasiadał w Sejmie PRL z okręgu Stargard Szczeciński. W 1957 został zatrudniony w Wojewódzkim Zarządzie Młynów Gospodarczych w Białymstoku, a w tym samym roku objął stanowisko szefa Wojewódzkiego Zarządu Przemysłu w Białymstoku. Później pracował jako wojewódzki pełnomocnik ds. skupu złomu i pracownik Wojewodzkiej Rady Narodowej, a od 1972 do przejścia na emeryturę pełnił funkcję prezesa Zarządu Regionalnego Związku Spółdzielni Inwalidów w Białymstoku.
Pochowany na Cmentarzu Miejskim w Białymstoku przy ul. Wysockiego. W grudniu 1983 został wyróżniony Pamiątkowym Medalem z okazji 40. rocznicy powstania Krajowej Rady Narodowej.