Jadwiga Budlewska
Biografia
Jadwiga Budlewska urodziła się 9 października 1920 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Była polską artystką plastyk i nauczycielką.
Absolwentka Gimnazjum im. Anny Jabłonowskiej w Białymstoku (1938). Studiowała w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie przed wybuchem II wojny światowej. Po aresztowaniu ojca, Józefa Ostruszki, ostatniego prezesa Sądu Okręgowego w Białymstoku przez NKWD 27 września 1939, uciekła wraz z mężem, matką i siostrą do Piotrkowa Trybunalskiego w Generalnym Gubernatorstwie.
W 1949 dostała się na studia w Wyższej Szkole Filmowej w Łodzi i w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom uzyskała w 1955 na Wydziale Włókiennictwa ze specjalnością druk na tkaninie.
Była członkinią Związku Polskich Artystów Plastyków. Od 1953 pracowała w Centralnym Laboratorium Przemysłu Dziewiarskiego w Łodzi jako projektantka wzorów. W 1955 przeszła do Laboratorium Przemysłu Jedwabniczego, również w Łodzi, gdzie pracowała jako projektantka wzorów na jedwabiu. Równolegle zajmowała się dekoracją wystaw.
W 1963 zaczęła pracę w szkolnictwie jako nauczycielka rysunku, kompozycji plastycznej i historii sztuki oraz kostiumologii w Technikum Odzieżowym w Pabianicach. W 1967 w Łodzi ukończyła studia pedagogiczne dla nauczycieli szkół zawodowych.
Na emeryturze od 1976 skierowała swoje zainteresowania ku tkaczce dekoracyjnej. Była luźno związana z Grupą Tkacką 10 x TAK z Wrocławia, założoną przez Ewę Poradowską-Werszler. Niemal corocznie brała udział w plenerach ogólnopolskich tkactwa artystycznego, przede wszystkim przy Fabryce Dywanów Kowary w Kowarach. Na początku twórczości interesowała się różnorodnymi splotami i kompozycją kolorów w wełnie jako materią. Z czasem w jej pracach pojawił się stały motyw, który stał się jej znakiem rozpoznawczym, np. w tkaninach 'Stary zegar' i 'Szuwary'.
Brała udział w wystawach poplenerowych w Kowarach i Wrocławiu (tkanina pt. 'Słońce dobre i złe'), oraz w wystawach zbiorowych w Łodzi i Warszawie. Jej tkaniny zostały zakupione do Republiki Federalnej Niemiec i do Francji.
Zmarła 28 września 1999 w Łodzi i została pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Pabianicach (sektor 3, rząd 14, numer 19).
Nagroda Ministerstwa Kultury i Sztuki za całokształt twórczości artystycznej (1959).
Córka Anny (z domu Bokalskiej) i Józefa Ostruszki. Od 1939 była zamężna z Eugeniuszem Budlewskim. Miała dwie córki, Ewę Bożenę (ur. 1944) i Marię Milenę (ur. 1951).