Grigorij Jakowlewicz Lewenfisz
Biografia
Urodził się 9 marca 1889 w Piotrkowie Trybunalskim, który wówczas należał do Imperium Rosyjskiego.
Dzieciństwo i młodość spędził w Sankt Petersburgu, zwyciężając w mistrzostwach tego miasta w 1909 r.
W 1911 r. wystąpił w silnie obsadowym turnieju w Karlsbadzie, gdzie podzielił XIV miejsce, natomiast w 1913 r. triumfował w międzynarodowym turnieju w Sankt Petersburgu.
Najważniejsze sukcesy przypadają na połowę lat 30. XX wieku: dwukrotne zwycięstwo w indywidualnych mistrzostwach ZSRR (1934, wspólnie z Ilią Rabinowiczem oraz 1937).
W 1937 r. osiągnął również znaczny sukces, remisując 6½–6½ w meczu z przyszłym mistrzem świata Michaiłem Botwinnikiem; za ten rezultat otrzymał tytuł arcymistrza ZSRR jako drugi po Botwinniku radziecki szachista.
W tym samym roku zajął także II miejsce w Leningradzie (za Reubenem Finem).
W 1940 r. rozegrał w Moskwie mecz z Władimirem Ałatorcewem, wygrywając 7½–4½.
Według Chessmetrics jego najwyższy ranking osiągnął się w lutym 1939 r., wtedy miał 2677 punktów i zajmował 10. miejsce na świecie.
W 1967 r. w Moskwie wydano książkę Избранные партии и воспоминания, poświęconą szachowej twórczości Grigorija Lewenfisza.
Wniósł duży wkład w rozwój teorii debiutów; jego nazwisko noszą warianty w obronie Grünfelda, rosyjskie oraz sycylijskie. Był także autorem licznych książek o tematyce szachowej.
Wybrane publikacje: Первая книга шахматиста, Leningrad 1925; Матч Алехин – Капабланка на первенство мира, Leningrad 1928 (wspólnie z Piotrem Romanowskim); IX Всесоюзное шахматное первенство, Moskwa, Leningrad 1937; Шахматные основы, Leningrad 1950 (wspólnie z Witalijem Czechowierem); Шахматы для начинающих, Leningrad 1950; Книга начинающего шахматиста, Moskwa 1957; Теория ладейных окончаний, Moskwa 1957 (wspólnie z Wasilijem Smysłowem).