Françoise Frenkel

Françoise Frenkel, właściwie Frymeta Idesa Frenkel-Raichenstein (ur. 14 lipca 1889 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 18 stycznia 1975 w Nicei) – polska pisarka i księgarka żydowskiego pochodzenia.

Po szkoleniu w Polsce wyjechała na studia muzyczne do Lipska, a następnie do Paryża, gdzie zainteresowała się literaturą francuską. Z zamiarem otwarcia francuskojęzycznej księgarni w Krakowie rozważała rynek, ale uznała, że nie brakowałoby francuskich pozycji. Wyszła za mąż za Rosjanina Szymona Raichensteina i wspólnie otworzyli pierwszą francuską księgarnię w Berlinie, La Maison du livre français, przy Passauer Strasse 39, działającą od 1921 do 1939 roku.

W 1933, po nocy kryształowej, Szymon wyemigrował do Paryża, a Frenkel została w Berlinie aż do sierpnia 1939 i opuściła miasto razem z ostatnimi Francuzami na rozkaz francuskiego konsula. Nie wiadomo, czy w Paryżu mogła spotkać męża, którego aresztowano w czasie łapanki w lipcu 1942 i który został zamordowany w obozie Auschwitz miesiąc później; nie wspomina o nim w swojej książce.

W 1940, po wkroczeniu Niemców do Francji, wyjechała do strefy Vichy, a następnie przekroczyła granicę szwajcarską. W Genewie w latach 1943–1944 napisała jedyny utwór, wspomnienie o swoim życiu i wygnaniu we Francji, pod tytułem Rien où poser sa tête, które opublikowała w Genewie w 1945 w wydawnictwie Jeheber. W 2010 jej książka pojawiła się w Nicei na targowisku; odnaleziono wtedy jedyny egzemplarz. W 2015 ukazało się nowe wydanie jej pracy w opracowaniu Patricka Modianego.

Françoise Frenkel zmarła w Nicei w 1975 roku.