Franciszek Maciejowski
Biografia
Franciszek Maciejowski urodził się w Piotrkowie Trybunalskim 7 października 1798 roku. W 1817 roku studiował w Krakowie, gdzie był ponadto zatrudniony jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Jagiellońskiej. W 1822 kontynuował studia w Berlinie i Wrocławiu. W 1823 zrobił absolutorium na Uniwersytecie Warszawskim, a w 1824 uzyskał stopień mgra praw, po czym rozpoczął aplikację w Radomiu w sądownictwie.
W 1838 przeniesiony na podprokuratora do Płocka. W 1839 był sędzią Trybunału Cywilnego w Kielcach, a od 1840 sędzią Sądu Kryminalnego w Warszawie i referentem w X Departamencie Rządzącego Senatu. W 1854 powołany na sędziego Sądu Apelacyjnego. Poza służbą w sądownictwie wykładał w 1839–1846 prawo i postępowanie karne na Kursach Prawnych w Warszawie, a po ich zamknięciu w Instytucie Szlacheckim w 1848–1857.
Otrzymał doktorat honorowy na podstawie prac publikowanych w Bibliotece Warszawskiej, a m.in. za wykład prawa karnego dostosowanego do wprowadzonej w 1847 w Królestwie Polskim kodyfikacji karnej. W 1861 odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy. W 1862 został adiunktem na Wydziale Prawa Szkoły Głównej Warszawskiej. W 1863 objął katedrę historii i instytucji prawa rzymskiego w Szkole Głównej, potem został profesorem nadzwyczajnym, a od 1865 profesorem zwyczajnym. W 1868 przeszedł na emeryturę. W 1862 został uhonorowany godnością doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Synem Franciszka był XIX-wieczny powieściopisarz Ignacy Maciejowski.