Felicjan Eugeniusz Piotr Kępiński
Biografia
Felicjan Eugeniusz Piotr Kępiński urodził się 29 kwietnia 1885 w Piotrkowie Trybunalskim. Po ukończeniu gimnazjum rządowego w Piotrkowie Trybunalskim (późniejsze I Liceum im. Bolesława Chrobrego) studiował na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie za granicą: Lipsk (filozofia, 1905–1906), Getynga (matematyka i astronomia, 1906–1909) i Berlin (1909–1912). W marcu 1913 uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie pracy z mechaniki nieba.
W latach 1914–1918 pracował jako asystent w obserwatorium astronomicznym Berlin-Babelsberg. Po odzyskaniu niepodległości, w 1918 przeniósł się do Warszawy, gdzie objął stanowisko adiunkta Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego, na którym pozostawał do 1927. Od 1922 do maja 1923 był p.o. dyrektora. W 1925 habilitował się w Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W 1927 uzyskał nominację na profesora nadzwyczajnego astronomii praktycznej na Wydziale Geodezyjnym Politechniki Warszawskiej, a w 1937 został mianowany profesorem zwyczajnym na Wydziale Inżynierii Politechniki Warszawskiej. Był założycielem obserwatorium astronomicznego należącego do Politechniki, a także jego kierownikiem w latach 1925–1955.
Na przełomie 1942 i 1943 został ranny w nalocie bombowym. Pod koniec II wojny światowej upowszechniał astronomię wśród młodzieży w Piotrkowie Trybunalskim. W czasie wojny także policzył zmiany orbity komety 22P/Kopff oraz jej ephemerydę na 1945. W lipcu 1944 z pomocą Tadeusza Banachiewicza przekazał wyniki swoich obliczeń obserwatoriom amerykańskim, które obserwowały zgodnie z tą efemerydą.
W czasie powstania warszawskiego Kępiński został ranny i stracił oko. Na emeryturę przeszedł w 1960.
W 1921 zapoczątkował wydawanie Rocznika Astronomicznego, którego był później wieloletnim redaktorem. Był jednym z założycieli oraz pierwszym prezesem Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii (1921–1922). W latach 1922–1925 był redaktorem czasopisma Urania wydawanego przez towarzystwo.
Felicjan Kępiński zajmował się przez wiele lat badaniami ruchu komety 22P/Kopffa i na ich podstawie pisał prace dotyczące mechaniki nieba. W swojej pracy zajmował się też zagadnieniami dotyczącymi astronomii geodezyjnej: opracował metodę wyznaczania współrzędnych geograficznych i azymutu oraz wyznaczył współrzędne Obserwatorium Astronomicznego UW w ramach międzynarodowej kampanii w 1933.
W 1913 poślubił Krystynę Giustiniani, z którą miał córkę Irenę Koźniewską i syna Stefana.
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 281-III-22).
Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej w 1979 imieniem Felicjana Kępińskiego został nazwany krater Kępiński na Księżycu.