Czesława Endelmanowa-Rosenblattowa
Biografia
Czesława Endelmanowa-Rosenblattowa, z domu Braude, urodziła się w Piotrkowie Trybunalskim (rok urodzenia podawany jest jako 1879 lub 1881). Była pisarką, publicystką, redaktorką, tłumaczką oraz krytyczką literatury i sztuki, związana z czasopismami Izraelita, Kurier codzienny, Nowa Gazeta, Wędrowiec i Sygnały. Od 1902 roku posługiwała się pseudonimem Czesław Halicz.
Ukończyła gimnazjum w Łodzi, a następnie przeniosła się do Warszawy. Była dwukrotnie zamężna. Prawdopodobnie między 1896 a 1898 rokiem poślubiła Zygmunta Samuela Endelmana (1873–1941). W 1898 roku urodziła córkę Halinę. W 1905 roku rozwiodła się i wyjechała do Brukseli, gdzie obroniła pracę doktorską z nauk społecznych zatytułowaną Oeuvre sociale d’art en Belgique contemporaine. Pomiędzy 1905 a 1911 rokiem poślubiła Henryka Rosenblatta, przemysłowca. W 1912 roku urodziła się ich córka Jeanine (1912–1998).
W Brukseli należała do Stowarzyszenia Polskiego im. Joachima Lelewela i współuczestniczyła w tworzeniu polskiej sekcji w muzeach Brukseli. W 1902 roku zaczęła używać pseudonimu Czesław Halicz.
Jej pierwsza publikacja ukazała się w 1914 roku w Kijowie; po I wojnie światowej powróciła do Belgii. Najbardziej owocny okres twórczy przypada na lata 1910–1914, kiedy publikowała w Nowej Gazecie i była laureatką pierwszego polskiego konkursu poświęconego sztukom teatralnym. W 1914 roku opublikowała powieść Młodość Hanny Turskiej (jako Czesław Halicz). W okresie międzywojennym tworzyła także krytykę literacką i artystyczną oraz formy literackie z motywem sztuki.
W latach 1914–1934 prawie nie publikowała; w 1934 r. ukazał się jej zbiór Ludzie, którzy jeszcze żyją, powracający do tematów ubogich mieszkańców pod Łodzią (prawdopodobnie Piotrków). Losy jej podczas II wojny światowej nie są znane. Na stronach genealogicznych podawana jest data śmierci 1949 roku.