Bolesław Dratwa
Biografia
Bolesław Dratwa, ps. Szczęsny, Szymon, Szymkiewicz (ur. 14 sierpnia 1893 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 5 sierpnia 1944 w Warszawie) był polskim działaczem socjalistycznym i związkowym. Jako uczeń gimnazjum zorganizował konspiracyjne koło ZMPN pod patronatem PPS Frakcja Rewolucyjna, w działaniach koła uczestniczyli m.in. Zygmunt Zaremba, Marian Nowicki, Tadeusz Żarski.
W 1914 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej. Od 1919 przewodniczył Okręgowemu Komitetowi Robotniczemu PPS w Piotrkowie. Był członkiem Komitetu Wykonawczego Rady Delegatów Robotniczych i sekretarzem Rady Związków Zawodowych w Piotrkowie. Był radnym miasta Piotrkowa. W okresie 1921–1924 współpracował z Adamem Próchnikiem w Zarządzie Miasta Piotrkowa.
Od 1926 przeniósł się do Warszawy. Z ramienia PPS był członkiem Zarządu Kasy Chorych, a następnie dyrektorem Okręgowego Związku Kasy Chorych. W 1929 przejściowo aresztowany z innymi działaczami PPS pod zarzutami finansowymi. Po zmianach w Kasach Chorych i utworzeniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych został zwolniony w maju 1935.
Od 1931 do 1939 był członkiem prezydium (sekretarza) Warszawskiego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS. Od 1936 po rozwiązaniu OM TUR został szefem Wydziału Młodzieży Warszawskiego OKR PPS. Od 1921 do 1924 oraz od 1934 do 1939 był członkiem Rady Naczelnej PPS. W styczniu 1937 zgłoszony przez Radę Miasta Łodzi jako kandydat na wiceprezydenta miasta; do wyboru nie doszło w wyniku rozwiązania Rady Miasta przez władze.
We wrześniu 1939 jako sekretarz OKR PPS współorganizował Robotnicze Brygady Obrony Warszawy. Od 1939 do 1944 kierował Warszawskim Okręgiem PPS–WRN. W 1940 został również wybrany skarbnikiem Centralnego Kierownictwa Ruchu (CKR). Zorganizował konspiracyjną Radę Zawodową przy PPS–WRN.
W czasie powstania warszawskiego zorganizował jawnie działający Warszawski Okręgowy Komitet Robotniczy PPS przy ul. Moniuszki 1a oraz dzielnicowe biura dla Śródmieścia, Grzybowa, Powiśla, Czerniakowa i Starego Miasta.
Zginął 5 sierpnia 1944 w czasie bombardowania lotniczego przy ul. Złotej 47. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 33C-6-14).
Odznaczony Medalem Niepodległości.