Aleksander Teodor JanHaukeherbuBosak
Biografia
Aleksander Teodor JanHaukeherbuBosak urodził się 6 maja 1880 w Piotrkowie Trybunalskim. Był synem Zygmunta i Zofii z domu Kosteckiej, wnukiem Franciszka Kosteckiego. Ukończył studia z tytułem inżyniera.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego i awansował do stopnia majora saperów z dniem 1 czerwca 1919. W latach 1923–1924 pełnił funkcję oficera 10. pułku saperów w Przemyślu, a w tym okresie jako oficer nadetatowy tej jednostki kierował referatem w Departamencie V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Później przeszedł w stan spoczynku. W 1928, jako emerytowany oficer, zamieszkiwał w Warszawie. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z mobilizacyjnym przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I i był przewidziany do użycia w czasie wojny.
Był członkiem Sodalicji Mariańskiej pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, Królowej Korony Polskiej. W latach 30. był prezesem rady wyższej Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Warszawie.
Jego żoną była Maria z domu Dunin-Markiewicz herbu Łabędź (1882–1956). Ich dzieci to Maurycy (1911–1970), Zofia (1913–1958) i Zygmunt (1916–2009). Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera CD, rząd wsch.).
Odznaczenie Krzyż Dla Kościoła i Papieża „Pro Ecclesia et Pontifice” – Stolicy Apostolskiej, zezwolenie 15 lutego 1923.