Adam Ignacy Chałupczyński
Biografia
Adam Ignacy Chałupczyński urodził się 30 lipca 1822 w Piotrkowie Trybunalskim w rodzinie mieszczańskiej; jego ojciec był kowalem. Po ukończeniu gimnazjum w 1837 roku uzyskał stopień podaptekarza i w 1849 r. ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Moskiewskim.
W 1849 objął posadę lekarza miejskiego w Kozienicach, lecz aresztowany w 1850 pod zarzutem udziału w sprzysiężeniu antypaństwowym Szymona Konarskiego, skazano go na trzy lata więzienia w twierdzy Zamość. Po zwolnieniu prowadził praktykę w Działoszynie (1853–1858) i pracował jako lekarz szpitala dominialnego św. Konstancji w Maciejowicach, gdzie wyróżnił się jako położnik i chirurg. Po upadku powstania styczniowego pracował w Izbicy Kujawskiej, a od 1876 r. prowadził prywatną praktykę w Włocławku.
W czasie powstania styczniowego brał udział jako dowódca oddziału złożonego z 300 podlaskich chłopów; uczestniczył w bitwie pod Łaskarzewem jako dowódca i lekarz, udzielając pomocy rannym w improwizowanym szpitalu.
Chałupczyński był także pisarzem i publicystą; napisał m.in. Pomysły do wiedzy życia świata (1860) podczas pobytu w więzieniu w twierdzy Zamość, Kilka słów o pokątnym leczeniu (1867), O niektórych błędach nauki Darwina (1879), O potrzebie interwencji w celu ukrócenia pijaństwa (1884) i Gawędy ekonomiczno-społeczne (1887).
Zmarł 16 marca 1887 we Włocławku.